Dlaczego płynna tapeta może puchnąć? Część pierwsza. Powody

W praktyce, w ciągu 16 lat pracy, mieliśmy do czynienia z różnymi sytuacjami, w tym problematycznymi. Mogą one wystąpić podczas aplikacji płynnych tapet zarówno przez początkujących, jak i profesjonalistów. Dziś przyjrzymy się zjawisku pęcznienia płynnych tapet. Zrozumiemy przyczyny jego występowania, a także rozważymy metody unikania takich sytuacji podczas nakładania płynnych tapet.

Jak wykrywa się pęcherze?

Pęcherze pojawiają się jako pęcherze na powierzchni nałożonej i wygładzonej płynnej tapety. Ten pęcherz zawsze pojawia się na powierzchni częściowo wyschniętej płynnej tapety. Po naciśnięciu, nawet na suchym pęcherzu, ustępuje. Zawsze sprawia to wrażenie pękania kruchej skorupki jajka. Przyjrzymy się, dlaczego tak się dzieje nieco później. Taki pęcherz na powierzchni może być pojedynczy lub cała powierzchnia może być pokryta takimi pęcherzami. Zjawisko to nigdy wcześniej nie było obserwowane na powierzchni płynnej tapety, która wyschła i była używana przez długi czas.

Czego unikać w przypadku pęcherzy?

Osoby, które nie spotkały się wcześniej z tym zjawiskiem, w pierwszej kolejności decydują się na namoczenie płynnej tapety, nadając jej dodatkowej plastyczności, i próbują wygładzić pęcherz, a nawet go zgnieść. Ta metoda będzie tylko stratą czasu i wysiłku. Zrozumiesz dlaczego po rozważeniu przyczyn powstawania pęcherzy.

Anatomia pęcherza

Strukturę pęcherza, a tym samym przyczynę jego powstania, najlepiej widać po jego całkowitym wyschnięciu. Podczas autopsji każdego pęcherza, i podkreślam to, każdego pęcherza w naszej praktyce, zaobserwowaliśmy następujący obraz: Warstwa zaschniętej płynnej tapety jest mocno przytwierdzona do warstwy kitu, tak jak powinno być.

1. Kit pod spodem jest albo jeszcze mokry, albo już wysechł, wyglądając jak skorupka jajka.

2. Następnie widzimy pustą przestrzeń powietrzną za warstwą szpachli, oddzielającą warstwę kitu od podłoża, na które została nałożona. To właśnie ta pusta przestrzeń stworzyła objętość blistra. I to właśnie łuszczący się kit, po naciśnięciu na blister, dawał wrażenie pękającej skorupy.

3. Podłożem, na które nałożono kit, może być: płyta betonowa, tynk cementowo-piaskowy, kolejna warstwa kitu itp. Zawsze obserwowaliśmy następujący obraz: jeśli przesuniesz palcem po takiej powierzchni, palec zostanie pokryty, że tak powiemy, białym proszkiem lub białym kurzem. Najważniejsze dla nas jest to, że palec zawsze się brudzi.

Naszą uwagę zwrócił fakt, że podłoże, z którego odkleił się kit, było rozmazane. Okazuje się, że kit nie został nałożony na czyste, wolne od kurzu, związane podkładem akrylowym podłoże, jak wymaga tego technologia. Jeśli porównamy to z procesem klejenia, okaże się, że kit został przyklejony do brudnej, zakurzonej powierzchni. Myślę, że każdy rozumie, co się dzieje w tym przypadku. Powszechnie wiadomo, że jeśli klejone powierzchnie nie zostaną odtłuszczone, a brud nie zostanie usunięty, klejenie nie zadziała.

W pracach wykończeniowych obowiązuje niezłomna zasada: przed każdym kolejnym etapem prac wykończeniowych powierzchnię należy pokryć podkładem akrylowym - przed nałożeniem nowej warstwy tynku, kitu , przed malowaniem lub nałożeniem płynnej tapety. Podkład akrylowy działa jak środek wiążący kurz na powierzchni. Impregnuje i wiąże cząsteczki gipsowej masy, zapobiegając ich "kwaśnieniu" pod wpływem wody. Zapewnia wiązanie cząstek i warstw, czyniąc je odpornymi na działanie wody.

Przyczyny

I tak, biorąc pod uwagę całość materiału uzyskanego podczas, nazwijmy je "badań obiektowych", otrzymujemy następujący obraz. Podczas nakładania płynnej tapety standardową warstwą, na metr kwadratowy pokrywanej powierzchni przypada 1,6-1,7 litra wody. Część tej wody pozostaje na powierzchni we włóknach najcieńszej tapety. Jest to większość wody, która wyparuje w ciągu 48 godzin podczas standardowego suszenia. Część wody zostanie jednak wchłonięta przez kit. Ilość wchłoniętej wody będzie zależeć od składu i grubości warstwy kitu oraz stężenia podkładu użytego do jego obróbki.

Jeśli powierzchnia jest przygotowana zgodnie z technologią, warstwa (lub warstwy) kitu będzie wchłaniać wodę, ale po odpowiednim zagruntowaniu nie straci swoich właściwości wiążących.

Jeśli na jakimś etapie podkład nie został nałożony w ciągłej warstwie, z przerwami, lub został mocno rozcieńczony wodą, lub w ogóle nie został nałożony, rezultatem jest gwarantowane rozwarstwienie kitu pod wpływem wody.

Innym powodem może być słabe usuwanie wybielacza z powierzchni, na którą nałożono kit. Około 30 lat temu był on używany w pracach wykończeniowych. Faktem jest, że biel jest proszkiem kredowym rozcieńczonym w wodzie. Niecałkowicie zmyty pobiał jest w rzeczywistości pyłem pozostawionym na powierzchni. I nie ma produktu, który mógłby związać go w monolit, więc wybielacz musi być dokładnie zmyty. Jeśli tak się nie stanie, nawet najwyższej jakości podkład nie pomoże. A jeśli nałożysz na nią kit, z pewnością odklei się w postaci pęcherzy.

W obu przypadkach jest to niewłaściwe przygotowanie powierzchni do nałożenia kitu, a rezultat będzie taki sam - pęcherze.

Jak uniknąć ewentualnego pojawienia się pęcherzy na płynnej tapecie, a także jak prawidłowo naprawić uszkodzone obszary, można znaleźć w kolejnym artykule poświęconym temu obszernemu tematowi.